RIP: Dr. Sid Watkins

Geplaatst: 13 september 2012 in F1, Nieuws
Tags:, , , , ,

20120913-010505.jpg

Vandaag overleed één van de grootste pioniers die de Formule 1 ooit gekend heeft; Dr. Sid Watkins.

Velen zal deze naam nauwelijks of zelfs helemaal niets zeggen. Enkel de verstokte autosportliefhebber zal de naam “Watkins” enigszins bekend in de oren klinken. En dat is jammer. Sid Watkins is namelijk van ongekend belang geweest in de evolutie binnen de Formule 1 die tot op heden nog steeds elke race merkbaar is.

Ruim 26 jaar lang was Watkins het hoofd van de medische staf van de Formule 1. In 1978 werd hij persoonlijk aangesteld door Bernie Ecclestone. Tot die tijd was de sport een dodelijke roulette die elk jaar vele slachtoffers eiste. Maar de druk op Ecclestone, als baas van de Formule 1, nam toe. Er moest iets gebeuren en Ecclestone handelde. Hij stelde neurochirurg Sid Watkins aan als “Formula One Race Doctor”. Een functie die daarvoor niet of amper bestond. Onbegrijpelijk.

Zijn eerste race was in 1978 tijdens de GP van Zweden. Tijdens de Italiaanse GP werd de noodzaak van een arts als Watkins pijnlijk duidelijk. Tijdens de start vond er een grote crash plaats waarbij de Lotus van Ronnie Peterson in brand vloog. Peterson, bewusteloos en met twee verbrijzelde benen, werd uit het wrak gered door James Hunt, Clay Regazzoni en Patrick Depailler. Niet door Watkins. Die werd in de chaos tegengehouden door de Italiaanse baanofficials. Pas na 18 minuten was er een ambulance ter plaatse en werd de zwaargewonde Peterson naar het ziekenhuis afgevoerd. Hij overleed die nacht.

Na dit fiasco eiste een furieuze Watkins een serieuzere aanpak. Hij kreeg van Ecclestone zijn zin.
Al tijdens de volgende GP, in de USA, had hij de beschikking over onder andere een helikopter, een anesthesist, een medische auto en betere medische materialen. Ook werd er besloten dat de medische auto, mét Sid Watkins, tijdens de eerste ronde achter het startveld aan zou rijden. Zo was er tijdens de openingsronde, doorgaans het risicovolst, direct hulp aanwezig. Het is een maatregel die tot op de dag van vandaag word toegepast.

In de jaren erna nam de veiligheid toe. Vele maatregelen kwamen rechtstreeks van Watkins. Zijn medische begeleiding werd strenger. Hij weigerde zelfs coureurs te laten racen omdat hij ze, meestal na een ongeval, niet geschikt achtte te racen. Dit tot onvrede van een groot aantal coureurs, maar het bleek vaak de juiste keuze.
Watkins werd een geliefd persoon in de paddock en iedereen respecteerde hem. Ook ontstonden er een aantal hechte vriendschappen. De meest hechte was die met de Braziliaan Ayrton Senna.

Imola 1994. Het meest zwarte weekend uit de historie van de Formule 1. Na een zwaar ongeval van Rubens Barrichello, dat hij overleefde mede door het snelle ingrijpen van Watkins, ging het op zaterdag volledig mis. De Oostenrijker Roland Ratzenberger overleed na een zwaar ongeval. Hij brak zijn nek bij de impact van zijn wagen tegen een muur. De Formule 1 werd in diepe rouw ondergedompeld. De grootste impact had het geheel op Ayrton Senna. De Braziliaan was volledig van slag en zocht zijn troost bij zijn vriend Sid Watkins. Hij wilde stoppen. Maar hij kon het niet. Hij moest door zo zei hij zelf. “Stop toch gewoon. Dan gaan we samen lekker vissen.” zei Watkins. Maar Senna ging gewoon van start die zondag. Hij moest en zou winnen.
De rest is geschiedenis. Senna verloor de controle over zijn Williams en kwam op volle snelheid tot stilstand tegen een muur. Hij was, zo bleek achteraf, op slag hersendood. Watkins was snel ter plekke en verzorgde zijn goede vriend;

“He looked serene. I raised his eyelids and it was clear from his pupils that he had a massive brain injury. We lifted him from the cockpit and laid him on the ground. As we did, he sighed and, although I am not religious, I felt his spirit depart at that moment.”

Later verklaarde Watkins dat dit één van de moeilijkste momenten uit zijn carrière bleek.

In de jaren daarna werd er in samenwerking met de FIA een adviesgroep met betrekking op veiligheid opgericht. Onder andere hogere cockpitranden en een nekbescherming waren het resultaat.

Dr. Watkins bleef na zijn pensioen in 2005 nog tot 2011 aan als president van deze adviesgroep.

Sinds het gitzwarte weekend in 1994 heeft er in de Formule 1 geen fataal ongeluk meer plaatsgevonden. Dit is grotendeels te danken aan de sterk verbeterde veiligheidsmaatregelen die door Watkins zijn aangedragen. Hiervoor is hij vaak geprezen en geëerd met onder andere een Koninklijke onderscheiding. En dat is onbetaalbaar.

Dr. Sid Watkins overleed vandaag, 12 september, op 84-jarige leeftijd. En dat is een enorm verlies voor de Formule 1. Laten we de man danken voor zijn inbreng op het gebied van veiligheid binnen de sport. En voor de vele levens die hij redde.

Eén ding is zeker. Zijn invloed zal nooit worden vergeten en ongetwijfeld nog vele levens redden. En dat is iets waar hij meer dan trots op kan zijn.

20120913-010525.jpg

reacties
  1. shorstman zegt:

    En gewoon weer mooi geschreven.
    Bij het stukje over Senna zelfs met een brok in de keel.
    Gewoon weer top gedaan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s