Kijken

Geplaatst: 28 januari 2013 in Blog, Schrijfsels
Tags:, , , , ,

In een flits zie ik als ik met een rol vuilniszakken omhoog kom vanachter het keukenkastje in mijn ooghoek iets bewegen. Met een korte ruk kijk ik door het keukenraam naar het balkon in de richting van de plek waar ik zojuist iets zag flitsen. Ik hou in een reflex mijn adem in. Langzaam recht ik mijn rug en dan zie ik je zitten. Verstijfd, alsof je een pause-knop hebt waarop zojuist een willekeurig gebruiker drukte, blijf je zitten. Voor een fractie van een seconde lijkt alles in slow motion te bewegen. Wat er gaat gebeuren is voor heel even onduidelijk. Ik ontspan m’n schouders en haal weer adem.

Zwijgzaam kijken we verder. Jij en ik. Naar elkaar.

Geen van beiden wijkt. Ik ben geboeid, jij waarschijnlijk angstig. Je kleine zwarte oogjes in je zenuwachtig van links naar rechts bewegende kop verraden dat. Krampachtig klamp je jezelf vast aan het felgroene netje dat strak om het vetbolletje gespannen staat. Ik klem de rol vuilniszakken in mijn rechterhand nog wat steviger vast. Zo zacht als ik maar kan adem ik door, voorzichtig en bang dat het zelfs door de ruit heen een schok bij je teweeg brengt. Je blijft zitten maar bent nog steeds even alert. Elke vezel in je kleine lijf staat op scherp. Elke vezel in mijn grote lijf doet hetzelfde. Ik voel de spanning bijna fysiek door het keukenraam naar binnen sluipen.

Zwijgzaam kijken we verder. Jij en ik. Naar elkaar.

Zachtjes wiegt de wind het kleine vetbolletje waarop je zit heen en weer. Als een lege fles op open zee wieg je behoedzaam mee. De wind blaast de veren in je nek omhoog die zich vormen tot een zijdezachte waaier. Je zwarte ogen kijken onafgebroken door het keukenraam in mijn blauwe. Ook kleine ogen, zwart en uitdrukkingsloos, kunnen je raken begrijp ik nu. Zwarte ogen in een zwart-witte kop.

Zwijgzaam kijken we verder. Jij en ik. Naar elkaar.

Ik knipper met m’n ogen. Je kop beweegt opnieuw van links naar rechts. Nog één keer kijken we elkaar aan. Je kijkt naar links. Je kijkt naar de lichtgrijze, grauwe lucht. Je kijkt naar de vrijheid die boven de boomtoppen lonkt. En dan ben je weg.
Ik kijk naar het vetbolletje. Ik kijk naar waar je net nog zat. Zachtjes schommelend zie ik het vetbolletje nog bewegen. Het is leeg.

Zwijgzaam kijk ik verder. Ik. Naar niks.

20130128-174932.jpg

reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s